Στα μικρόφωνα ακούστηκαν αυτή τη φορά τα «εύσημα» – και μάλιστα δημόσια, καθαρά και χωρίς περιστροφές, κατά την διάρκεια των εγκαινίων στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου στην Παραβόλα.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του δεσπότη Δαμασκηνού, ο λόγος δεν περιορίστηκε σε τυπικές ευχές, αλλά απέκτησε συγκεκριμένο αποδέκτη και σαφές μήνυμα. Έγινε λόγος για έναν άνθρωπο που «είναι πάντα παρών», ενώ –όπως χαρακτηριστικά μεταφέρθηκε– «όλοι οι ιερείς λένε τα καλύτερα», καθώς δίνει λύσεις άμεσα και χωρίς καθυστερήσεις, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
Η αποστροφή, μάλιστα, ότι «έτσι όπως πάει, σε έναν χρόνο θα τον χειροτονήσω διάκονο και μετά ιερέα» ειπώθηκε με χιούμορ, αλλά δεν πέρασε απαρατήρητη. Αντίθετα, λειτούργησε ως μια έμμεση αλλά σαφής επιβράβευση της διαρκούς παρουσίας και αποτελεσματικότητας. Το κοινό αντέδρασε με γέλια, ενώ από τα καθίσματα δεν άργησε να ακουστεί και το αυθόρμητο «άξιος, άξιος», προσδίδοντας έναν τόνο αυθεντικής επιδοκιμασίας.
Κι εκεί κάπου αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον.
Γιατί την ώρα που, σύμφωνα με την ίδια τοποθέτηση, μια υπηρεσία αναγνωρίζεται δημόσια για την ταχύτητα και την παρουσία της στο πεδίο, η εικόνα σε άλλους κρίσιμους τομείς της καθημερινότητας παραμένει διαφορετική. Η καθαριότητα εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο παραπόνων, με καθυστερήσεις, ασυνέπειες και εικόνες που δύσκολα συμβαδίζουν με την ίδια έννοια της «άμεσης ανταπόκρισης».
Το ερώτημα, λοιπόν, τίθεται αβίαστα, είναι όλες οι υπηρεσίες στο ίδιο επίπεδο ετοιμότητας;
Γιατί όταν από τη μία πλευρά αναδεικνύεται –με τα λόγια του δεσπότη– η διαθεσιμότητα «οποιαδήποτε ώρα της ημέρας», από την άλλη οι πολίτες συνεχίζουν να βλέπουν κάδους να γεμίζουν, προβλήματα να χρονίζουν και βασικές υποχρεώσεις να μετατίθενται.
Και κάπου εκεί, μέσα στα χειροκροτήματα και τα χαμόγελα, υπήρχε και μια πιο «σιωπηλή» εικόνα.
Ο δήμαρχος παρών, να ακούει τα εύσημα να κατευθύνονται αλλού. Όχι προς τον ίδιο, ούτε –κυρίως– προς άλλο πρόσωπο της επιλογής του. Και σε τέτοιες στιγμές, όσο διακριτικός κι αν είναι κανείς, οι ισορροπίες δεν κρύβονται εύκολα.
Γιατί στην πολιτική, τα χειροκροτήματα έχουν πάντα αποδέκτη – και η απουσία τους, ακόμη περισσότερο.
Ίσως τελικά τα πιο ενδιαφέροντα να μην ειπώθηκαν από το μικρόφωνο, αλλά να «γράφτηκαν» στα βλέμματα. Εκεί όπου η επιδοκιμασία συναντά τη σιωπή και οι προτιμήσεις αποκαλύπτονται χωρίς να κατονομάζονται.
Και στην αυτοδιοίκηση, αυτές οι λεπτομέρειες είναι που συχνά λένε τη μεγαλύτερη αλήθεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου