Μήπως η Τεχνική Υπηρεσία και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος περιμένουν τα ρεπορτάζ για να θυμηθούν τις υποχρεώσεις που έχουν απέναντι στους πολίτες;
Τα φρεάτια στο Αγρίνιο είναι βουλωμένα και μιλάμε για κίνδυνο πλημμυρικών φαινομένων, ζημιών και ταλαιπωρίας των πολιτών. Εάν πάσει μια δυνατή νεροποντή θα βρει τα φρεάτια γεμάτα φύλλα, χώματα σκουπίδια και φερτά υλικά.
Κι εδώ τίθεται εύλογα το ερώτημα.
Πότε προτίθενται να τα καθαρίσουν;
Θα γίνει ο καθαρισμός τώρα, προληπτικά, ή θα περιμένουμε να έρθει η πρώτη δυνατή καταιγίδα, να πλημμυρίσουν δρόμοι και μετά να αρχίσει η γνωστή αναζήτηση ευθυνών;
Η εικόνα σε σημεία του κέντρου αλλά και σε άλλα κομβικά σημεία του Αγρινίου προκαλεί εύλογα ερωτήματα.
Η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Αγρινίου γνωρίζει πολύ καλά ότι τα φρεάτια των ομβρίων δεν καθαρίζονται όταν πλέον έχουν φράξει και το νερό έχει αρχίσει να ανεβαίνει στους δρόμους.
Καθαρίζονται πριν από την κακοκαιρία.
Αυτό λέγεται πρόληψη.
Και σε αυτό το σημείο είναι το πρόβλημα.
Γιατί η εικόνα που καταγράφεται δημιουργεί την εντύπωση ότι για ακόμη μία φορά η δημοτική μηχανή κινείται όταν προηγηθεί δημοσιογραφική ανάδειξη του προβλήματος.
Κάτι που, δυστυχώς, θυμίζει έντονα την υπόθεση με το Δημαρχείο Στράτου.
Εκεί χρειάστηκε να δημοσιοποιηθεί η εικόνα με τους τόνους σκουπιδιών που είχαν συγκεντρωθεί στον χώρο, ώστε να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι και να ξεκινήσει ο καθαρισμός.
Μόνο που ακόμη και σήμερα, όπως καταγγέλλεται και διαπιστώνεται από την εικόνα στον χώρο, τα σκουπίδια δεν έχουν εξαφανιστεί.
Παραμένουν σε σημεία συγκεντρωμένα και, μέσα στις υψηλές θερμοκρασίες του, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο απαράδεκτη, καθώς η δυσοσμία είναι έντονη.
Δηλαδή, χρειάζεται και εκεί δεύτερο ρεπορτάζ για να ολοκληρωθεί ένας καθαρισμός;
Το ίδιο έργο ξανά;
Αυτό ακριβώς φοβούνται πολλοί πολίτες ότι μπορεί να συμβεί και με τα φρεάτια.
Να μείνουν βουλωμένα.
Να έρθουν οι βροχές.
Να πλημμυρίσουν δρόμοι.
Να δημιουργηθούν ζημιές.
Και μετά να αρχίσουμε να ακούμε για «ακραία καιρικά φαινόμενα», για «πρωτοφανή ένταση της βροχόπτωσης» και για όλα εκείνα που λέγονται αφού έχει δημιουργηθεί το πρόβλημα.
Όμως η αντιπλημμυρική προστασία δεν αρχίζει όταν βρέξει.
Αρχίζει όταν ακόμη έχει ήλιο.
Η Τεχνική Υπηρεσία οφείλει απαντήσεις
Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος και η Τεχνική Υπηρεσία καλούνται να απαντήσουν ξεκάθαρα:
Πόσα φρεάτια έχουν καθαριστεί μέχρι σήμερα;
Ποια είναι τα σημεία προτεραιότητας;
Πότε θα ολοκληρωθεί ο καθαρισμός;
Και κυρίως:
Γιατί υπάρχουν ακόμη βουλωμένα φρεάτια σε κεντρικά και κομβικά σημεία της πόλης;
Σε… πισίνα αποφάσισε να μετατρέψει το σιντριβάνι στον χώρο του Μνημείου των 120 στο Αγρίνιο ένας Ρομά, προκαλώντας αγανάκτηση και αποτροπιασμό με την απαράδεκτη συμπεριφορά του.
Ο συγκεκριμένος άνδρας, αδιαφορώντας πλήρως για τον χαρακτήρα του χώρου, μπήκε μέσα στο σιντριβάνι και άρχισε να κάνει… απλωτές, σαν να βρισκόταν σε κάποια παραλία ή σε ιδιωτική πισίνα.
Και το πλέον προκλητικό; Δεν φαίνεται να πτοήθηκε ούτε από τις φωνές όσων βρίσκονταν στο σημείο και του ζητούσαν να απομακρυνθεί. Αντί να αντιληφθεί ότι βρίσκεται σε έναν χώρο μνήμης και τιμής, συνέχισε ανενόχλητος το… μπάνιο του.
Μάλιστα, όπως αποτυπώνεται και στις φωτογραφίες, κάποια στιγμή ξάπλωσε μέσα στο νερό και άρχισε να απολαμβάνει τη «βουτιά» του, σαν να είχε βρει το προσωπικό του καταφύγιο από τον καύσωνα.
Μόνο που δεν πρόκειται για μια οποιαδήποτε πλατεία ή για έναν χώρο αναψυχής.
Εκεί βρίσκεται το Μνημείο των 120 πατριωτών που εκτελέστηκαν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στο Αγρίνιο στις 14 Απριλίου 1944. Ένας χώρος που αποτελεί σύμβολο θυσίας, ιστορικής μνήμης και σεβασμού.
Και γι’ αυτό ακριβώς η εικόνα ενός ανθρώπου να κάνει… μπάνιο μέσα στο σιντριβάνι του μνημείου δεν είναι απλώς μια γραφική ή «αστεία» σκηνή.
Είναι εικόνα ντροπής.
Η ασέβεια απέναντι σε έναν τέτοιο χώρο δεν μπορεί να βαφτίζεται «δροσισμός» ούτε να αντιμετωπίζεται ως μια αθώα καλοκαιρινή τρέλα. Η ιστορική μνήμη δεν είναι πισίνα, ούτε το μνημείο χώρος για… απλωτές.
Και το ερώτημα είναι εύλογο…
Πού βρίσκεται ο στοιχειώδης σεβασμός απέναντι στους 120 ανθρώπους που εκτελέστηκαν και στον χώρο που έχει δημιουργηθεί για να τους τιμά;
Γιατί άλλο η ανάγκη κάποιου να δροσιστεί και άλλο να μετατρέπει έναν ιερό χώρο μνήμης σε προσωπική πισίνα, αδιαφορώντας μάλιστα για τις αντιδράσεις…
Οι εικόνες, πάντως, μιλούν από μόνες τους και προκαλούν εύλογα οργή.
Γιατί υπάρχουν χώροι στους οποίους, όσο μεγάλη κι αν είναι η ζέστη, το μόνο που επιβάλλεται είναι σεβασμός.

Ένα περιστατικό που προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση των αδέσποτων στο Αγρίνιο καταγγέλλει συμπολίτισσα, η οποία βρέθηκε αντιμέτωπη με αγέλη περίπου δέκα σκύλων, μέσα μάλιστα στον αστικό ιστό και σε σημείο λίγα μόλις μέτρα από το κέντρο της πόλης.
Σύμφωνα με την καταγγελία, η γυναίκα στάθμευσε το πρωί στο δημοτικό πάρκινγκ και, ανεβαίνοντας προς την οδό Δημάδη, βρέθηκε μπροστά στην αγέλη των σκύλων, τα οποία βρίσκονταν συγκεντρωμένα στο σημείο. Όπως αναφέρει, τα ζώα κινήθηκαν απειλητικά προς το μέρος της και της επιτέθηκαν.
Η ίδια δεν τραυματίστηκε, σύμφωνα με την καταγγελία, χάρη στην παρέμβαση ανθρώπων που βρίσκονταν στην περιοχή και κατάφεραν να απομακρύνουν τα ζώα.
«Η τρομάρα που πήρα δεν περιγράφεται», αναφέρει χαρακτηριστικά, θέτοντας ένα εύλογο ερώτημα: πόσο πρέπει να περιμένουμε μέχρι μια επίθεση να καταλήξει σε σοβαρό τραυματισμό;

Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό, καθώς, σύμφωνα με μαρτυρίες, πρόκειται για αγέλη που εμφανίζεται σε διαφορετικές περιοχές της πόλης.
Από τον Άγιο Γρηγόριο και τον Άγιο Κωνσταντίνο μέχρι το κέντρο του Αγρινίου, τα ίδια σκυλιά φέρεται να μετακινούνται σε μεγάλο τμήμα της πόλης, δημιουργώντας ανησυχία σε κατοίκους και πεζούς.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ερώτημα που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο:
Τι κάνει ο Δήμος Αγρινίου για τη συγκεκριμένη αγέλη;
Δεν είναι ζήτημα «δίωξης» των ζώων. Τα αδέσποτα δεν ευθύνονται για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Ευθύνη έχει η οργανωμένη Πολιτεία και οι αρμόδιες υπηρεσίες να εξασφαλίζουν τόσο την ευζωία των ζώων όσο και την ασφάλεια των πολιτών.
Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος οφείλει να ενημερώσει τους πολίτες:
Γιατί τότε η συζήτηση δεν θα αφορά απλώς μια ακόμη καταγγελία.
Θα αφορά έναν πολίτη που μπορεί να έχει τραυματιστεί σοβαρά.

Την ίδια στιγμή, κυκλοφορούν καταγγελίες για τον τρόπο με τον οποίο έχει αντιμετωπιστεί στο πρόσφατο παρελθόν πολίτης με αναπηρία, ο οποίος φέρεται να είχε απευθυνθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες για την παρουσία μεγαλόσωμου σκύλου στην αυλή του σπιτιού του.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, ο πολίτης υποστηρίζει ότι δέχθηκε απαξιωτική και προσβλητική συμπεριφορά από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, γεγονός που –όπως αναφέρεται– τον οδήγησε στην αποστολή εξωδίκου.
Είναι αλήθεια;
Και ακόμη ένα ερώτημα που χρήζει απάντησης:
Είναι αλήθεια ότι, όταν ενημερώθηκε ο δήμαρχος Αγρινίου για το περιστατικό, επικοινώνησε με τον αντιδήμαρχο και του εξέφρασε σε έντονο ύφος τη δυσαρέσκειά του για τη συμπεριφορά του απέναντι στον συγκεκριμένο πολίτη;
Δεν υιοθετούμε καταγγελίες χωρίς απαντήσεις. Τις θέτουμε δημόσια, επειδή αφορούν τη λειτουργία της Δημοτικής Αρχής και τη συμπεριφορά αιρετών απέναντι στους πολίτες.
Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος έχει πλέον τον λόγο.
Γιατί στο θέμα των αδέσποτων δεν χωρούν ούτε αδιαφορία ούτε μετάθεση ευθυνών.
Τα ζώα πρέπει να προστατεύονται.
Οι πολίτες όμως πρέπει να αισθάνονται ασφαλείς μέσα στην ίδια τους την πόλη.
Και πριν υπάρξει τραυματισμός, η Δημοτική Αρχή οφείλει να έχει ήδη κάνει ό,τι προβλέπεται.
Γιατί μετά το κακό, οι εξηγήσεις συνήθως περισσεύουν.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Θανάσης Μαυρομμάτης επιλέγει να εμφανίζεται όλο και περισσότερο στα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας.
Η παρουσία του στη Γραμματικού δεν είχε απλώς χαρακτήρα εθιμοτυπικής επίσκεψης. Είχε και έναν σαφή πολιτικό συμβολισμό: ότι η Περιφέρεια θέλει να δείχνει πως βλέπει και την ενδοχώρα και όχι μόνο τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Και επειδή στην πολιτική μετράει πολύ το πού πηγαίνεις αλλά και το τι βλέπεις, ο Μαυρομμάτης φαίνεται να επενδύει σταθερά στο «τερέν».
Άλλωστε, τα χωριά έχουν μνήμη.
Και όταν ένα έργο χρησιμοποιείται καθημερινά από τους κατοίκους, δύσκολα χρειάζεται ιδιαίτερη επικοινωνιακή προβολή για να καταλάβουν ποιος το έκανε και ποιος συνεχίζει να βρίσκεται δίπλα τους.
Το μήνυμα, λοιπόν, από τη Γραμματικού είναι διπλό: έργα που χρησιμοποιούνται από τους πολίτες και πολιτική παρουσία εκεί όπου χτυπά η καθημερινότητα της Αιτωλοακαρνανίας.
Αν πράγματι ειπώθηκαν έτσι, τότε έχουμε μια ατάκα που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Φέρεται αντιδήμαρχος να απάντησε σε δημότες που ασχολούνται...