Ο Ζαμπάρας, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας και οι... γρίφοι της επόμενης μέρας.

 

Θα μείνει, θα φύγει ή περιμένει; Οι φήμες, οι σχέσεις με Πολάκη και τα ερωτήματα που κυκλοφορούν στα πολιτικά πηγαδάκια.

Το τελευταίο διάστημα στα πολιτικά πηγαδάκια της Αιτωλοακαρνανίας, αλλά και στους διαδρόμους της Κουμουνδούρου, ακούγεται όλο και πιο έντονα ένα ερώτημα: Τι θα πράξει τελικά ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μίλτος Ζαμπάρας;

Θα επιλέξει να παραμείνει στο κόμμα, περιμένοντας τις εξελίξεις, ή θα ακολουθήσει -εφόσον και όταν υπάρξει- μια νέα πολιτική διαδρομή που αρκετοί συνδέουν με τον Αλέξη Τσίπρα;

Οι πληροφορίες και οι φήμες δίνουν και παίρνουν. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, καμία κίνηση δεν έχει γίνει από την πλευρά του βουλευτή, γεγονός που τροφοδοτεί ακόμη περισσότερο τη συζήτηση.

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα... παραπολιτικά ερωτήματα.

Είναι τυχαίο ότι ο Μίλτος Ζαμπάρας εξακολουθεί να κρατά χαμηλούς τόνους, όταν άλλα στελέχη εμφανίζονται πιο ανήσυχα για το μέλλον του κόμματος;

Μήπως οι στενές πολιτικές σχέσεις που, σύμφωνα με όσα συζητούνται, διατηρεί με τον Παύλο Πολάκη  λειτουργούν ως παράγοντας αναμονής;

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θυμίζουν ότι ο κ. Ζαμπάρας διετέλεσε υποδιοικητής της 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας σε περίοδο που υπουργός Υγείας ήταν ο Ανδρέας Ξανθός και αναπληρωτής υπουργός ο Παύλος Πολάκης. Είναι άραγε αυτή η κοινή πολιτική διαδρομή που διατηρεί ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας;

Ή μήπως όσοι θεωρούν δεδομένη τη μετακίνησή του σε έναν ενδεχόμενο νέο πολιτικό φορέα υπό τον Αλέξη Τσίπρα βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα;

Είναι πράγματι τόσο στενή η σχέση του με τον πρώην πρωθυπουργό, ώστε να θεωρείται σχεδόν βέβαιη μια μελλοντική συμπόρευση; Ή πρόκειται περισσότερο για εκτιμήσεις και σενάρια που αναπαράγονται χωρίς να έχουν επιβεβαιωθεί;

Και, τελικά, μήπως ο ίδιος επιλέγει συνειδητά να περιμένει μέχρι να ξεκαθαρίσει πλήρως το πολιτικό τοπίο, πριν ανοίξει τα χαρτιά του;

Προς το παρόν, απαντήσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο ερωτήματα, πολιτικές εκτιμήσεις και αρκετή... παραπολιτική συζήτηση. Το μόνο βέβαιο είναι ότι κάθε ημέρα που περνά χωρίς δημόσια τοποθέτηση του βουλευτή αφήνει ακόμη περισσότερο χώρο στα σενάρια.

Πολιτικός «εμφύλιος» για μια... υποψηφιότητα – Στο στόχαστρο πρόεδρος κοινότητας

 

Πιέσεις, τελεσίγραφα και απειλές περί «έργων» συνθέτουν ένα παρασκήνιο που θυμίζει άλλες εποχές, με φόντο τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Στα πολιτικά πηγαδάκια δεν συζητείται τίποτε άλλο τις τελευταίες ημέρες. Ένας άτυπος «πόλεμος» φέρεται να έχει ξεσπάσει, με πρωταγωνιστές νυν και πρώην αντιδημάρχους, οι οποίοι –όπως λέγεται– έχουν αποφασίσει να περάσουν από τις πολιτικές συστάσεις στις πολιτικές πιέσεις.

Αιτία; Η στάση προέδρου τοπικής κοινότητας, ο οποίος φέρεται να στηρίζει διαφορετικό πρόσωπο από εκείνο που επιθυμεί το δικό τους πολιτικό στρατόπεδο, ενόψει των εθνικών εκλογών.

Οι πληροφορίες επιμένουν ότι οι πιέσεις δεν περιορίστηκαν σε... φιλικές παραινέσεις. Αντίθετα, σύμφωνα με όσα διακινούνται στο παρασκήνιο, ζητήθηκε ακόμη και η παραίτηση του προέδρου από τη θέση του, με τη λογική ότι «όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι απέναντί μας».

Το πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι η συνέχεια. Ο πρόεδρος, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, όχι μόνο δεν έκανε πίσω, αλλά ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να παραιτηθεί ούτε να αλλάξει πολιτική στάση επειδή κάποιοι το απαιτούν.

Και κάπου εκεί, λέγεται πως το κλίμα βάρυνε ακόμη περισσότερο. Στο παρασκήνιο ακούστηκε –πάντα σύμφωνα με τις ίδιες πηγές– η φράση ότι «το χωριό δεν πρόκειται να δει έργο», αν συνεχίσει να κρατά την ίδια στάση. Μια φράση που, αν πράγματι ειπώθηκε, προκαλεί εύλογα ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνονται ορισμένοι τη σχέση της αυτοδιοίκησης με τους πολίτες.

Οι επόμενες ημέρες αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ο πρόεδρος εμφανίζεται αποφασισμένος όχι μόνο να παραμείνει στη θέση του, αλλά και να απαντήσει δημόσια, εφόσον συνεχιστούν οι πιέσεις.

Γιατί, όπως φαίνεται, κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι πρόεδροι των κοινοτήτων είναι κομματικοί υπάλληλοι και όχι αιρετοί εκπρόσωποι των κατοίκων. Και όταν η πολιτική μετατρέπεται σε τεστ υποταγής, τότε το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους πρωταγωνιστές του παρασκηνίου, αλλά συνολικά την ποιότητα της δημόσιας ζωής.

Αν όλα αυτά που ακούγονται επιβεβαιωθούν, τότε κάποιοι θα πρέπει να εξηγήσουν στους πολίτες γιατί τα έργα σε ένα χωριό συνδέονται με τις πολιτικές προτιμήσεις του προέδρου του και όχι με τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων.

Μπετά, κορδέλες και... πρωταπριλιάτικες υποσχέσεις

 

Μόλις ακούστηκε το γνώριμο «πάμε για κάλπες», οι μπετονιέρες πήραν φωτιά. Χαλίκια από δω, τσιμέντα από κει, λίγη άσφαλτος πιο πέρα και ξαφνικά τα εργοτάξια απέκτησαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην προεκλογική παράσταση. 

Οι κορδέλες βγήκαν από τα συρτάρια, οι φωτογραφίες άρχισαν να πέφτουν βροχή και οι υποσχέσεις πήραν τη θέση τους δίπλα στις μπουλντόζες.

Αν οι ψήφοι μετριούνταν σε κυβικά μπετόν, κάποιοι θα μπορούσαν ήδη να πανηγυρίζουν την εκλογική τους επικράτηση. 

Το ερώτημα, βέβαια, δεν είναι πόσο γρήγορα στήνονται τα προεκλογικά σκηνικά, αλλά πόσο θα αντέξουν όταν σβήσουν τα φώτα της κάλπης.

 Γιατί η εμπειρία δείχνει ότι πολλές φορές οι μηχανές δουλεύουν στο φουλ μέχρι την ημέρα της ψηφοφορίας και μετά πέφτουν σε... χειμερία νάρκη.

Την ίδια ώρα, στους πολιτικούς διαδρόμους ακούγεται όλο και πιο έντονα ότι ορισμένοι έχουν ανοίξει για τα καλά το τεφτέρι των υποσχέσεων. 

Λαγοί με πετραχήλια, γη και ύδωρ και κάθε λογής διαβεβαιώσεις μοιράζονται απλόχερα, με το επιχείρημα ότι αν εκλεγεί ο «εκλεκτός», τότε θα ανοίξουν δρόμοι και για όσους βρίσκονται σήμερα στο πλευρό του. 

Μάλιστα, κάποιοι φέρονται να ονειρεύονται ήδη θέση... «οδηγού», ώστε να συνεχίσουν την πορεία τους δίπλα στον αιρετό χωρίς να χρειαστεί να επιστρέψουν στην καθημερινότητα της κανονικής εργασίας.

Και κάπως έτσι, η προεκλογική κινητικότητα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Άλλοι ρίχνουν μπετά, άλλοι μοιράζουν υποσχέσεις και άλλοι κόβουν κορδέλες, επιχειρώντας να παρουσιάσουν μια εικόνα που απέχει αρκετά από όσα βιώνουν οι πολίτες στην πράξη.

Γι’ αυτό και οι δημότες καλό είναι να κρατούν μικρό καλάθι. 

Ειδικά όταν οι υποσχέσεις εμφανίζονται ξαφνικά, λίγο πριν από την κάλπη, και ακούγονται τόσο εντυπωσιακές που θυμίζουν περισσότερο πρωταπριλιάτικα ανέκδοτα παρά ρεαλιστικό σχέδιο.

 Γιατί οι κορδέλες κόβονται εύκολα, τα λόγια μοιράζονται ακόμη ευκολότερα, όμως η πραγματικότητα παραμένει πάντοτε ο πιο αυστηρός κριτής.

Από Γάκιας ... Πτέραρχος Γάιος

 

 

Καπάκια της ΔΕΥΑ Αγρινίου και πεζοδρόμια-παγίδες: Πόσο κινδυνεύουν οι πολίτες;

 

Η εικόνα στην οδό Γοργοποτάμου δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη κακοτεχνία. Αποτελεί μια καθημερινή απειλή για την ασφάλεια των πολιτών.

Τα καπάκια των υδρομέτρων της ΔΕΥΑ Αγρινίου, σε αρκετά σημεία, βρίσκονται ανάμεσα σε σπασμένα πλακάκια, φθαρμένο οδόστρωμα και καθιζήσεις, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο περιβάλλον για όσους κινούνται πεζή. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη για ηλικιωμένους, γονείς με παιδικά καρότσια και, κυρίως, για άτομα με κινητικά προβλήματα.

Το ερώτημα είναι εύλογο. Μετά από κάθε παρέμβαση της ΔΕΥΑ στους αγωγούς ή στα υδρόμετρα, ποιος ελέγχει ότι το πεζοδρόμιο αποκαταστάθηκε σωστά; Ποιος πιστοποιεί ότι ο κοινόχρηστος χώρος παραδίδεται ξανά ασφαλής στους πολίτες;

Η εικόνα που καταγράφεται στην οδό Γοργοποτάμου δείχνει ότι σε αρκετά σημεία η αποκατάσταση είτε δεν έγινε ποτέ είτε δεν άντεξε στον χρόνο. Τα καπάκια βρίσκονται σε διαφορετικές στάθμες από το υπόλοιπο πεζοδρόμιο, υπάρχουν σπασμένες επιφάνειες και ανωμαλίες που μετατρέπουν μια απλή διαδρομή σε δοκιμασία.

Και ενώ οι δημότες δικαιολογημένα απαιτούν ασφαλείς υποδομές, τα πεζοδρόμια παραμένουν σε εικόνα εγκατάλειψης. Δεν πρόκειται για αισθητικό ζήτημα. Πρόκειται για θέμα δημόσιας ασφάλειας.

Κάθε μέρα δεκάδες πολίτες περνούν από το συγκεκριμένο σημείο. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ορατό. Το ερώτημα είναι γιατί εξακολουθεί να υπάρχει.

Χρειάζεται άραγε να τραυματιστεί κάποιος για να θεωρηθεί επείγουσα η αποκατάσταση; Πόσες ακόμη καταγγελίες πρέπει να γίνουν μέχρι να αντικατασταθούν τα επικίνδυνα σημεία και να επισκευαστούν τα κατεστραμμένα πεζοδρόμια;

Οι πολίτες δεν ζητούν πολυτελή έργα. Ζητούν το αυτονόητο: πεζοδρόμια στα οποία να μπορούν να περπατούν με ασφάλεια, χωρίς να φοβούνται ότι το επόμενο βήμα μπορεί να τους οδηγήσει σε πτώση.

 

 

Ο Τσίπρας «έκοψε» τους κουμανταδόρους και άναψε φωτιές στην Αιτωλοακαρνανία

 

Στην Αιτωλοακαρνανία φαίνεται πως έχει ήδη ξεκινήσει η μάχη των χαρακωμάτων πριν καν στηθεί οργανωτικά το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Και μπορεί επισήμως να μην υπάρχουν ανακοινώσεις, όμως στο παρασκήνιο οι... πρόθυμοι για καρέκλες δίνουν ήδη εξετάσεις.

Το ενδιαφέρον είναι πως αρκετοί από εκείνους που σήμερα εμφανίζονται ως οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του νέου πολιτικού φορέα, δεν είναι και τόσο... νέοι στις πολιτικές μετακινήσεις. Πέρασαν από το ΠΑΣΟΚ, εκεί ανδρώθηκαν πολιτικά και –κατά γενική ομολογία– αρκετοί ευεργετήθηκαν. Στη συνέχεια βρέθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου όταν οι συνθήκες το επέτρεψαν, φρόντισαν να πάρουν τα ηνία, παραμερίζοντας τους παλιούς αριστερούς που είχαν σηκώσει το βάρος των δύσκολων χρόνων. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση.

Σήμερα οι ίδιοι άνθρωποι εμφανίζονται να διεκδικούν ρόλο στη νέα κομματική δομή, όχι φυσικά από ιδεολογική αγωνία, αλλά γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι όποιος ελέγχει τον μηχανισμό, επηρεάζει και τις επόμενες πολιτικές εξελίξεις. Και κυρίως, μπορεί να προωθήσει τον «εκλεκτό» του, προσδοκώντας τα ανάλογα πολιτικά οφέλη.

Μόνο που, όπως πληροφορούμαστε, ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται πως αυτή τη φορά είχε διαφορετικά σχέδια. Οι επιλογές του για την οργάνωση στην Αιτωλοακαρνανία έγιναν ερήμην των επίδοξων «κουμανταδόρων» και, σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, προκάλεσαν έντονη δυσαρέσκεια.

Λέγεται μάλιστα ότι η καθυστέρηση στην παραίτηση βουλευτή άλλαξε τις ισορροπίες. Άλλος πρόλαβε να βρεθεί πιο κοντά στον πρώην πρωθυπουργό και να διαμορφώσει το τοπίο, δίνοντας χώρο σε πρόσωπα που είχαν βρεθεί στο περιθώριο του ΣΥΡΙΖΑ, ύστερα από σκληρό εσωκομματικό bullying και αποκλεισμούς.

Το μήνυμα που επιχειρεί να εκπέμψει ο Τσίπρας, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές, είναι σαφές...

Οι επιλογές στη νέα προσπάθεια θα είναι προσωπικές και δεν θα αποτελέσουν προϊόν τοπικών μηχανισμών ή παλαιοκομματικών ισορροπιών. Με απλά λόγια, θέλει να δείξει ότι η νέα αρχή θα έχει τη δική του σφραγίδα.

Το ερώτημα πλέον είναι αν οι γνωστοί «παίκτες» θα αποδεχθούν ότι αυτή τη φορά έμειναν εκτός παιχνιδιού ή αν θα επιχειρήσουν να ξαναγράψουν το έργο από την αρχή. Γιατί στην πολιτική της Αιτωλοακαρνανίας, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές, οι καρέκλες διεκδικούνται πολύ πριν... στηθούν.

Δεν είναι μόνο τα εργασιακά… Στο Μεσολόγγι ο Καραγκούνης εκπέμπει και πολιτικά μηνύματα

Στην Αιτωλοακαρνανία οι εκδηλώσεις δεν γίνονται ποτέ μόνο για τις ομιλίες. Γίνονται και για να σταλεί το μήνυμα ότι «είμαι εδώ».

Επισήμως, η εκδήλωση της Πέμπτης αφορά τις αλλαγές στα εργασιακά. Ανεπισήμως, όμως, όσοι γνωρίζουν πώς κινείται η πολιτική σκακιέρα στην Αιτωλοακαρνανία βλέπουν κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή ενημερωτική ομιλία.

Ο Κώστας Καραγκούνης επιλέγει να ανοίξει τον κύκλο των ανοιχτών πολιτικών συγκεντρώσεων σε μια περίοδο όπου η πολιτική κινητικότητα στη Νέα Δημοκρατία είναι εμφανής. Και μπορεί οι κάλπες να μην έχουν ακόμη προκηρυχθεί, όμως οι κινήσεις θυμίζουν έντονα... προεκλογική προθέρμανση.

Στην πολιτική, άλλωστε, οι συγκεντρώσεις δεν γίνονται μόνο για να ακουστούν οι ομιλητές. Γίνονται για να φανεί ποιοι συσπειρώνουν κόσμο, ποιοι εξακολουθούν να διαθέτουν πολιτικό μηχανισμό και ποιοι μπορούν να στείλουν το μήνυμα ότι παραμένουν ισχυροί παίκτες.

Το ενδιαφέρον, βέβαια, δεν θα βρίσκεται μόνο στο τι θα πει ο Υφυπουργός, αλλά κυρίως στο ποιοι θα βρίσκονται στις πρώτες σειρές, ποιοι θα επιλέξουν να δώσουν το «παρών» και ποιοι θα προτιμήσουν να... κρατήσουν αποστάσεις. 

Στα γαλάζια πηγαδάκια ήδη σχολιάζεται ότι η περίοδος της πολιτικής αδράνειας έχει τελειώσει. Οι δημόσιες εμφανίσεις πληθαίνουν, οι επαφές εντείνονται και όλοι φροντίζουν να υπενθυμίσουν ότι παραμένουν ενεργοί και παρόντες.

 

Ξινιστκουμένους ο Σπανάκης στ' Αγρίνιου...

 

 

 

Η καρέκλα της διαδοχής και τα υπόγεια ρεύματα στον Δήμο Αγρινίου

 

Στον Δήμο Αγρινίου η επόμενη ημέρα φαίνεται πως έχει ήδη ανοίξει, ακόμη κι αν επίσημα κανείς δεν σηκώνει τη σημαία της διαδοχής.

Τα σενάρια που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα γύρω από την πιθανή αποχώρηση του δημάρχου για την κεντρική πολιτική σκηνή και μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία έχουν βάλει φωτιά στο παρασκήνιο της δημοτικής παράταξης.

Κι εκεί αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον.

Σύμφωνα με όσα ακούγονται, τρεις εν ενεργεία αντιδήμαρχοι φέρονται να βλέπουν τον εαυτό τους στην καρέκλα του μεταβατικού δημάρχου και – γιατί όχι – στη θέση εκείνου που θα οδηγήσει την παράταξη στις επόμενες εκλογές.

Ο πρώτος παρουσιάζεται από ανθρώπους που γνωρίζουν το εσωτερικό της παράταξης ως ο «ήσυχος» αλλά σταθερός παίκτης. Κρατά χαμηλό προφίλ εδώ και χρόνια, αποφεύγει τα πολλά λόγια και κάποιοι τον περιγράφουν ως πρόσωπο ιδιαίτερης εμπιστοσύνης του δημάρχου, τον άνθρωπο των δύσκολων αποστολών και των διακριτικών συνεννοήσεων. Δεν λείπουν μάλιστα εκείνοι που αναρωτιούνται αν μια τέτοια επιλογή θα σήμαινε πραγματική πολιτική αυτονόμηση ή μια πιο ελεγχόμενη συνέχεια.

Ο δεύτερος, λένε οι ίδιες πηγές, δεν σκοπεύει να περιμένει υποδείξεις ή πολιτικές ευλογίες. Φέρεται να έχει διαμηνύσει προς πολλές κατευθύνσεις ότι ακόμη κι αν δεν είναι η τελική επιλογή του δημάρχου, δεν προτίθεται να αποσυρθεί και είναι έτοιμος να το πάει μέχρι τέλους.

Για τον τρίτο τα πράγματα ακούγονται πιο σύνθετα. Στο δημαρχιακό παρασκήνιο συζητείται πως οι σχέσεις του με το κέντρο αποφάσεων δεν βρίσκονται στην καλύτερη φάση, ενώ οι ίδιες πληροφορίες μιλούν για ένταση το προηγούμενο διάστημα. Ο ίδιος, σύμφωνα με όσα διακινούνται, φέρεται να θεωρεί πως η επόμενη ημέρα πρέπει να περάσει μέσα από καθαρές και δημοκρατικές διαδικασίες, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να ακολουθήσει δικό του δρόμο εφόσον θεωρήσει ότι οι αποφάσεις έχουν προαποφασιστεί.

Κι ενώ τα βλέμματα είναι στραμμένα στους τρεις, στο παρασκήνιο κινούνται ακόμη δύο πρόσωπα.

Το ένα εξ αυτών φέρεται να έχει ήδη θέσει εαυτόν στη διάθεση της παράταξης, με στόχο – όπως λέγεται – να κρατήσει αρραγές το σχήμα στην περίπτωση αλλαγής σκυτάλης. Υπέρ του καταγράφεται, σύμφωνα με συνομιλητές του χώρου, η υψηλή αξιολόγηση υπηρεσιών που βρίσκονται στην ευθύνη του από το Υπουργείο Εσωτερικών, εξέλιξη που αποδίδεται τόσο στη δική του επιμονή όσο και στη δουλειά των εργαζομένων. Επιτυχία που, όπως συμβαίνει συνήθως, έφερε και μουρμούρες, αφού κάποιοι θεωρούν ότι τα δικά τους πεδία ευθύνης δεν απολαμβάνουν ανάλογης αποδοχής.

Το πέμπτο πρόσωπο επιλέγει πιο αθόρυβες διαδρομές. Δεν μιλά δημόσια, δεν βγαίνει μπροστά, αλλά όσοι παρακολουθούν τις διεργασίες επιμένουν πως έχει ήδη δηλώσει «παρών» και μετρά προσεκτικά χρόνο και συσχετισμούς.

Το μεγάλο ερώτημα, πάντως, παραμένει άλλο...

θα καταφέρει η δημοτική παράταξη να φτάσει ενωμένη μέχρι τις εκλογές ή η μάχη της διαδοχής θα ανοίξει ρήγματα που μπορεί να οδηγήσουν σε νέες συμμαχίες και μετακινήσεις προς άλλες αυτοδιοικητικές κατευθύνσεις;

Φισεκλίκια και ΕΛΑΣ… άκουσε και μη γελάς

Ελασίτες ενωθείτε 

άντε να τραπεζωθείτε

φάτε πιείτε και γλεντήστε  

 τους δίκους σας να φροντίστε. 

Να μην μείνουν νηστικοί

να χορτάσουνε φαί

για να είναι ετοιμασμένοι

κι όχι ξενηστικωμένοι

Για την μάχη το ΕΛΑΣ 

άκουσε και μη γΕΛΑΣ

έχει θάματα κρυμμένα

που ναι καλογιαλισμένα

Σα θα έρθει η στιγμή 

ο Αλέξης θα ζωθεί

θα φορέσει φισεκλίκια 

και θα αρχίσει νταιλίκια

Και θα πάνε από κοντά

όλα τα καλά παιδιά

που περίμεναν καιρό 

για να μπούνε στο νερό

Θα κρατάνε τα κουπιά 

και θα ψάλλουν με χαρά 

"στου Αλέξη τον ΕΛΑΣ

τα κουπιά θα τα τραβάς"

Όπου να ναι φτάνει η ώρα

που το ΕΛΑΣ θα ρθει με φόρα

και θα πιάσει τα οφίτσια

για του Αλέξη τα καπρίτσια