Καπάκια της ΔΕΥΑ Αγρινίου και πεζοδρόμια-παγίδες: Πόσο κινδυνεύουν οι πολίτες;

 

Η εικόνα στην οδό Γοργοποτάμου δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη κακοτεχνία. Αποτελεί μια καθημερινή απειλή για την ασφάλεια των πολιτών.

Τα καπάκια των υδρομέτρων της ΔΕΥΑ Αγρινίου, σε αρκετά σημεία, βρίσκονται ανάμεσα σε σπασμένα πλακάκια, φθαρμένο οδόστρωμα και καθιζήσεις, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο περιβάλλον για όσους κινούνται πεζή. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη για ηλικιωμένους, γονείς με παιδικά καρότσια και, κυρίως, για άτομα με κινητικά προβλήματα.

Το ερώτημα είναι εύλογο. Μετά από κάθε παρέμβαση της ΔΕΥΑ στους αγωγούς ή στα υδρόμετρα, ποιος ελέγχει ότι το πεζοδρόμιο αποκαταστάθηκε σωστά; Ποιος πιστοποιεί ότι ο κοινόχρηστος χώρος παραδίδεται ξανά ασφαλής στους πολίτες;

Η εικόνα που καταγράφεται στην οδό Γοργοποτάμου δείχνει ότι σε αρκετά σημεία η αποκατάσταση είτε δεν έγινε ποτέ είτε δεν άντεξε στον χρόνο. Τα καπάκια βρίσκονται σε διαφορετικές στάθμες από το υπόλοιπο πεζοδρόμιο, υπάρχουν σπασμένες επιφάνειες και ανωμαλίες που μετατρέπουν μια απλή διαδρομή σε δοκιμασία.

Και ενώ οι δημότες δικαιολογημένα απαιτούν ασφαλείς υποδομές, τα πεζοδρόμια παραμένουν σε εικόνα εγκατάλειψης. Δεν πρόκειται για αισθητικό ζήτημα. Πρόκειται για θέμα δημόσιας ασφάλειας.

Κάθε μέρα δεκάδες πολίτες περνούν από το συγκεκριμένο σημείο. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ορατό. Το ερώτημα είναι γιατί εξακολουθεί να υπάρχει.

Χρειάζεται άραγε να τραυματιστεί κάποιος για να θεωρηθεί επείγουσα η αποκατάσταση; Πόσες ακόμη καταγγελίες πρέπει να γίνουν μέχρι να αντικατασταθούν τα επικίνδυνα σημεία και να επισκευαστούν τα κατεστραμμένα πεζοδρόμια;

Οι πολίτες δεν ζητούν πολυτελή έργα. Ζητούν το αυτονόητο: πεζοδρόμια στα οποία να μπορούν να περπατούν με ασφάλεια, χωρίς να φοβούνται ότι το επόμενο βήμα μπορεί να τους οδηγήσει σε πτώση.

 

 

Ο Τσίπρας «έκοψε» τους κουμανταδόρους και άναψε φωτιές στην Αιτωλοακαρνανία

 

Στην Αιτωλοακαρνανία φαίνεται πως έχει ήδη ξεκινήσει η μάχη των χαρακωμάτων πριν καν στηθεί οργανωτικά το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Και μπορεί επισήμως να μην υπάρχουν ανακοινώσεις, όμως στο παρασκήνιο οι... πρόθυμοι για καρέκλες δίνουν ήδη εξετάσεις.

Το ενδιαφέρον είναι πως αρκετοί από εκείνους που σήμερα εμφανίζονται ως οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του νέου πολιτικού φορέα, δεν είναι και τόσο... νέοι στις πολιτικές μετακινήσεις. Πέρασαν από το ΠΑΣΟΚ, εκεί ανδρώθηκαν πολιτικά και –κατά γενική ομολογία– αρκετοί ευεργετήθηκαν. Στη συνέχεια βρέθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου όταν οι συνθήκες το επέτρεψαν, φρόντισαν να πάρουν τα ηνία, παραμερίζοντας τους παλιούς αριστερούς που είχαν σηκώσει το βάρος των δύσκολων χρόνων. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση.

Σήμερα οι ίδιοι άνθρωποι εμφανίζονται να διεκδικούν ρόλο στη νέα κομματική δομή, όχι φυσικά από ιδεολογική αγωνία, αλλά γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι όποιος ελέγχει τον μηχανισμό, επηρεάζει και τις επόμενες πολιτικές εξελίξεις. Και κυρίως, μπορεί να προωθήσει τον «εκλεκτό» του, προσδοκώντας τα ανάλογα πολιτικά οφέλη.

Μόνο που, όπως πληροφορούμαστε, ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται πως αυτή τη φορά είχε διαφορετικά σχέδια. Οι επιλογές του για την οργάνωση στην Αιτωλοακαρνανία έγιναν ερήμην των επίδοξων «κουμανταδόρων» και, σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, προκάλεσαν έντονη δυσαρέσκεια.

Λέγεται μάλιστα ότι η καθυστέρηση στην παραίτηση βουλευτή άλλαξε τις ισορροπίες. Άλλος πρόλαβε να βρεθεί πιο κοντά στον πρώην πρωθυπουργό και να διαμορφώσει το τοπίο, δίνοντας χώρο σε πρόσωπα που είχαν βρεθεί στο περιθώριο του ΣΥΡΙΖΑ, ύστερα από σκληρό εσωκομματικό bullying και αποκλεισμούς.

Το μήνυμα που επιχειρεί να εκπέμψει ο Τσίπρας, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές, είναι σαφές...

Οι επιλογές στη νέα προσπάθεια θα είναι προσωπικές και δεν θα αποτελέσουν προϊόν τοπικών μηχανισμών ή παλαιοκομματικών ισορροπιών. Με απλά λόγια, θέλει να δείξει ότι η νέα αρχή θα έχει τη δική του σφραγίδα.

Το ερώτημα πλέον είναι αν οι γνωστοί «παίκτες» θα αποδεχθούν ότι αυτή τη φορά έμειναν εκτός παιχνιδιού ή αν θα επιχειρήσουν να ξαναγράψουν το έργο από την αρχή. Γιατί στην πολιτική της Αιτωλοακαρνανίας, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές, οι καρέκλες διεκδικούνται πολύ πριν... στηθούν.

Δεν είναι μόνο τα εργασιακά… Στο Μεσολόγγι ο Καραγκούνης εκπέμπει και πολιτικά μηνύματα

Στην Αιτωλοακαρνανία οι εκδηλώσεις δεν γίνονται ποτέ μόνο για τις ομιλίες. Γίνονται και για να σταλεί το μήνυμα ότι «είμαι εδώ».

Επισήμως, η εκδήλωση της Πέμπτης αφορά τις αλλαγές στα εργασιακά. Ανεπισήμως, όμως, όσοι γνωρίζουν πώς κινείται η πολιτική σκακιέρα στην Αιτωλοακαρνανία βλέπουν κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή ενημερωτική ομιλία.

Ο Κώστας Καραγκούνης επιλέγει να ανοίξει τον κύκλο των ανοιχτών πολιτικών συγκεντρώσεων σε μια περίοδο όπου η πολιτική κινητικότητα στη Νέα Δημοκρατία είναι εμφανής. Και μπορεί οι κάλπες να μην έχουν ακόμη προκηρυχθεί, όμως οι κινήσεις θυμίζουν έντονα... προεκλογική προθέρμανση.

Στην πολιτική, άλλωστε, οι συγκεντρώσεις δεν γίνονται μόνο για να ακουστούν οι ομιλητές. Γίνονται για να φανεί ποιοι συσπειρώνουν κόσμο, ποιοι εξακολουθούν να διαθέτουν πολιτικό μηχανισμό και ποιοι μπορούν να στείλουν το μήνυμα ότι παραμένουν ισχυροί παίκτες.

Το ενδιαφέρον, βέβαια, δεν θα βρίσκεται μόνο στο τι θα πει ο Υφυπουργός, αλλά κυρίως στο ποιοι θα βρίσκονται στις πρώτες σειρές, ποιοι θα επιλέξουν να δώσουν το «παρών» και ποιοι θα προτιμήσουν να... κρατήσουν αποστάσεις. 

Στα γαλάζια πηγαδάκια ήδη σχολιάζεται ότι η περίοδος της πολιτικής αδράνειας έχει τελειώσει. Οι δημόσιες εμφανίσεις πληθαίνουν, οι επαφές εντείνονται και όλοι φροντίζουν να υπενθυμίσουν ότι παραμένουν ενεργοί και παρόντες.

 

Ξινιστκουμένους ο Σπανάκης στ' Αγρίνιου...

 

 

 

Η καρέκλα της διαδοχής και τα υπόγεια ρεύματα στον Δήμο Αγρινίου

 

Στον Δήμο Αγρινίου η επόμενη ημέρα φαίνεται πως έχει ήδη ανοίξει, ακόμη κι αν επίσημα κανείς δεν σηκώνει τη σημαία της διαδοχής.

Τα σενάρια που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα γύρω από την πιθανή αποχώρηση του δημάρχου για την κεντρική πολιτική σκηνή και μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία έχουν βάλει φωτιά στο παρασκήνιο της δημοτικής παράταξης.

Κι εκεί αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον.

Σύμφωνα με όσα ακούγονται, τρεις εν ενεργεία αντιδήμαρχοι φέρονται να βλέπουν τον εαυτό τους στην καρέκλα του μεταβατικού δημάρχου και – γιατί όχι – στη θέση εκείνου που θα οδηγήσει την παράταξη στις επόμενες εκλογές.

Ο πρώτος παρουσιάζεται από ανθρώπους που γνωρίζουν το εσωτερικό της παράταξης ως ο «ήσυχος» αλλά σταθερός παίκτης. Κρατά χαμηλό προφίλ εδώ και χρόνια, αποφεύγει τα πολλά λόγια και κάποιοι τον περιγράφουν ως πρόσωπο ιδιαίτερης εμπιστοσύνης του δημάρχου, τον άνθρωπο των δύσκολων αποστολών και των διακριτικών συνεννοήσεων. Δεν λείπουν μάλιστα εκείνοι που αναρωτιούνται αν μια τέτοια επιλογή θα σήμαινε πραγματική πολιτική αυτονόμηση ή μια πιο ελεγχόμενη συνέχεια.

Ο δεύτερος, λένε οι ίδιες πηγές, δεν σκοπεύει να περιμένει υποδείξεις ή πολιτικές ευλογίες. Φέρεται να έχει διαμηνύσει προς πολλές κατευθύνσεις ότι ακόμη κι αν δεν είναι η τελική επιλογή του δημάρχου, δεν προτίθεται να αποσυρθεί και είναι έτοιμος να το πάει μέχρι τέλους.

Για τον τρίτο τα πράγματα ακούγονται πιο σύνθετα. Στο δημαρχιακό παρασκήνιο συζητείται πως οι σχέσεις του με το κέντρο αποφάσεων δεν βρίσκονται στην καλύτερη φάση, ενώ οι ίδιες πληροφορίες μιλούν για ένταση το προηγούμενο διάστημα. Ο ίδιος, σύμφωνα με όσα διακινούνται, φέρεται να θεωρεί πως η επόμενη ημέρα πρέπει να περάσει μέσα από καθαρές και δημοκρατικές διαδικασίες, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να ακολουθήσει δικό του δρόμο εφόσον θεωρήσει ότι οι αποφάσεις έχουν προαποφασιστεί.

Κι ενώ τα βλέμματα είναι στραμμένα στους τρεις, στο παρασκήνιο κινούνται ακόμη δύο πρόσωπα.

Το ένα εξ αυτών φέρεται να έχει ήδη θέσει εαυτόν στη διάθεση της παράταξης, με στόχο – όπως λέγεται – να κρατήσει αρραγές το σχήμα στην περίπτωση αλλαγής σκυτάλης. Υπέρ του καταγράφεται, σύμφωνα με συνομιλητές του χώρου, η υψηλή αξιολόγηση υπηρεσιών που βρίσκονται στην ευθύνη του από το Υπουργείο Εσωτερικών, εξέλιξη που αποδίδεται τόσο στη δική του επιμονή όσο και στη δουλειά των εργαζομένων. Επιτυχία που, όπως συμβαίνει συνήθως, έφερε και μουρμούρες, αφού κάποιοι θεωρούν ότι τα δικά τους πεδία ευθύνης δεν απολαμβάνουν ανάλογης αποδοχής.

Το πέμπτο πρόσωπο επιλέγει πιο αθόρυβες διαδρομές. Δεν μιλά δημόσια, δεν βγαίνει μπροστά, αλλά όσοι παρακολουθούν τις διεργασίες επιμένουν πως έχει ήδη δηλώσει «παρών» και μετρά προσεκτικά χρόνο και συσχετισμούς.

Το μεγάλο ερώτημα, πάντως, παραμένει άλλο...

θα καταφέρει η δημοτική παράταξη να φτάσει ενωμένη μέχρι τις εκλογές ή η μάχη της διαδοχής θα ανοίξει ρήγματα που μπορεί να οδηγήσουν σε νέες συμμαχίες και μετακινήσεις προς άλλες αυτοδιοικητικές κατευθύνσεις;

Φισεκλίκια και ΕΛΑΣ… άκουσε και μη γελάς

Ελασίτες ενωθείτε 

άντε να τραπεζωθείτε

φάτε πιείτε και γλεντήστε  

 τους δίκους σας να φροντίστε. 

Να μην μείνουν νηστικοί

να χορτάσουνε φαί

για να είναι ετοιμασμένοι

κι όχι ξενηστικωμένοι

Για την μάχη το ΕΛΑΣ 

άκουσε και μη γΕΛΑΣ

έχει θάματα κρυμμένα

που ναι καλογιαλισμένα

Σα θα έρθει η στιγμή 

ο Αλέξης θα ζωθεί

θα φορέσει φισεκλίκια 

και θα αρχίσει νταιλίκια

Και θα πάνε από κοντά

όλα τα καλά παιδιά

που περίμεναν καιρό 

για να μπούνε στο νερό

Θα κρατάνε τα κουπιά 

και θα ψάλλουν με χαρά 

"στου Αλέξη τον ΕΛΑΣ

τα κουπιά θα τα τραβάς"

Όπου να ναι φτάνει η ώρα

που το ΕΛΑΣ θα ρθει με φόρα

και θα πιάσει τα οφίτσια

για του Αλέξη τα καπρίτσια 

 

 

 

Η ανοχή τελείωσε... αλλά πότε άρχισε;

 

«Η ανοχή τελείωσε», διαβάζουμε στην αυστηρή ανάρτηση αντιδημάρχου για τις παράνομες αποθέσεις απορριμμάτων και τις φωτιές που βάζουν ασυνείδητοι σε διάφορα σημεία της περιοχής.

Και κάπου εδώ γεννάται μια εύλογη απορία. 

Αφού η ανοχή τελείωσε, σημαίνει ότι μέχρι σήμερα υπήρχε; 

Και αν ναι, από ποιον; 

Από τις υπηρεσίες; 

Από τις αρχές; 

Από το πολιτικό σύστημα; 

Ή μήπως από όλους εκείνους που γνώριζαν τι συμβαίνει αλλά αρκούνταν σε ανακοινώσεις και διαπιστώσεις;

Γιατί οι παράνομες χωματερές δεν φύτρωσαν μέσα σε ένα βράδυ. 

Ούτε οι καύσεις απορριμμάτων ξεκίνησαν χθες. 

Πρόκειται για φαινόμενα γνωστά εδώ και χρόνια σε πολλές περιοχές. 

Οι κάτοικοι τα βλέπουν, τα καταγγέλλουν, τα φωτογραφίζουν και συχνά γνωρίζουν ακόμη και ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτές τις πρακτικές.

Αν λοιπόν τώρα ξεκινούν εντατικοί έλεγχοι, το ερώτημα είναι γιατί δεν γίνονταν με την ίδια ένταση νωρίτερα. 

Αν τώρα θα επιβάλλονται κυρώσεις, γιατί δεν επιβάλλονταν συστηματικά μέχρι σήμερα; 

Και αν υπήρχαν κυρώσεις, γιατί το φαινόμενο όχι μόνο δεν εξαφανίστηκε αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις φαίνεται να παγιώθηκε;

Η αλήθεια είναι ότι οι πολίτες δεν ζητούν άλλες ηχηρές ανακοινώσεις. 

Ζητούν αποτελέσματα. 

Ζητούν να δουν πρόστιμα, μηνύσεις, αυτόφωρα και πραγματική αντιμετώπιση των παραβατών. 

Διαφορετικά, η φράση «η ανοχή τελείωσε» κινδυνεύει να προστεθεί στη μακρά λίστα των πολιτικών συνθημάτων που ακούγονται ωραία, αλλά δεν αλλάζουν τίποτα στην καθημερινότητα.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο δεν είναι να μάθουμε αν τελείωσε η ανοχή. 

Το ζητούμενο είναι να μάθουμε ποιος την παρείχε τόσα χρόνια και γιατί. 

Αυτό είναι το πραγματικά ενδιαφέρον ερώτημα.

Ποιος κάνει τις συστάσεις και γιατί;

 

Κάποιοι στον χώρο της εκπαίδευσης φαίνεται πως έχουν αναλάβει τελευταία και… καθήκοντα δημοσίων σχέσεων.

Οι πληροφορίες επιμένουν ότι πρόσωπο με αναγνωρίσιμη παρουσία και θέση στον εκπαιδευτικό χώρο εμφανίζεται πρόθυμο να ανοίξει πόρτες και να διευκολύνει γνωριμίες συναδέλφων του με τον υφυπουργό Εργασίας Κώστα Καραγκούνη.

Μέχρι εδώ, θα πει κανείς, τίποτε παράξενο. Οι επαφές άλλωστε είναι διαχρονικό «άθλημα» της πολιτικής και συνδικαλιστικής ζωής. Εκεί που αρχίζουν τα ερωτήματα είναι αλλού...

Τι είναι αυτό που εξηγεί τη συγκεκριμένη κινητικότητα και το αυξημένο ενδιαφέρον για διαμεσολάβηση;

Πρόκειται απλώς για μια πρωτοβουλία καλής διάθεσης και δικτύωσης ή μήπως κάποιοι επιχειρούν να διατηρήσουν ανοιχτές γραμμές και να ενισχύσουν πολιτικές ή προσωπικές ισορροπίες; 

Και κυρίως, όπως σχολιάζουν πιο καχύποπτοι κύκλοι, υπάρχει άραγε κάποια «υποχρέωση» που πρέπει να εξοφληθεί ή κάποια σχέση που χρειάζεται συντήρηση;

Ασφαλώς, όλα αυτά κινούνται – προς το παρόν – στο πεδίο των συζητήσεων και των παρασκηνιακών σχολίων. 

Γιατί στην πολιτική, πολλές φορές, μεγαλύτερη σημασία δεν έχει μόνο ποιος συναντά ποιον, αλλά ποιος αναλαμβάνει με τόση προθυμία να κάνει τις συστάσεις.

Το πολιτικό casting άρχισε στην Αιτωλοακαρνανία. Ποιοι κοιτούν προς την ΕΛΠΙΔΑ της Καρυστιανού

 

 Η Μαρία Καρυστιανού  έχει ανακοινώσει  επίσημα την ίδρυση του κόμματος "ΕΛΠΙΔΑ για την Δημοκρατία, και στην Αιτωλοακαρνανία κάποιοι έχουν ήδη φορέσει τα «καλά» τους και περιμένουν στην ουρά. 

Οι πληροφορίες λένε ότι το στήσιμο του δικτύου γίνεται αθόρυβα, με το Μεσολόγγι να έχει μετατραπεί σε σημείο αναφοράς για όσους βλέπουν πολιτικές ευκαιρίες στον νέο χώρο που ενδεχομένως διαμορφώνεται.

Στο παρασκήνιο ακούγονται ονόματα από την αυτοδιοίκηση, τον επιχειρηματικό χώρο και πρόσωπα με παλιές κομματικές διαδρομές. 

Κάποιοι προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, κάποιοι πέρασαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και αρκετοί εμφανίζονται έτοιμοι να αλλάξουν ξανά πολιτική στέγη εφόσον διαπιστώσουν ότι υπάρχει προοπτική εκλογικής επιβίωσης.

Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι πολλοί από αυτούς που σήμερα κοιτούν προς την πλευρά της Καρυστιανού μέχρι χθες έδιναν μάχες σε άλλες κομματικές αυλές. 

Γι' αυτό και η κινητικότητα προκαλεί πονοκέφαλο κυρίως στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο κινδυνεύει να δει στελέχη και ψηφοφόρους να αναζητούν νέα πολιτική έκφραση.

Την ίδια ώρα, στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις.

Η ανακοίνωση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα "ΕΛΑΣ" έχει ανακατέψει την τράπουλα με στελέχη του να δίνουν το παρόν και κάποιους άλλους να περιμένουν για να δουν τις εξελίξεις και μετά να πάρουν αποφάσεις.

Δύο διαφορετικά εγχειρήματα στον ίδιο πολιτικό χώρο και η μάχη για πρόσωπα, στελέχη και ψηφοφόρους, από την ίδια δεξαμενή αναμένεται σκληρή. 

Και κάπου εκεί πολλοί από τους σημερινούς «πρόθυμους» θα κληθούν να αποφασίσουν σε ποια ουρά θα σταθούν.

Για την ώρα, πάντως, οι συναντήσεις πληθαίνουν, τα τηλέφωνα δεν σταματούν να χτυπούν και οι επίδοξοι υποψήφιοι κάνουν ζέσταμα....

Αράκυνθος: τα έργα κοινά, οι δάφνες… ιδιωτικές και οι κάλπες στον ορίζοντα

Κάπου ανάμεσα σε χαλικοστρώσεις, τεχνικά έργα και καθαρισμούς δασικών δρόμων στον Αράκυνθο, φαίνεται πως δεν στρώνεται μόνο ο δρόμος για την πυροπροστασία… αλλά και για πολιτικά «μηνύματα».

Με συνεργασία προέδρων, Πυροσβεστικής και Δασαρχείων, οι εργασίες προχωρούν κανονικά — και καλώς προχωρούν. 

Γιατί είτε μιλάμε για αγροτικούς δρόμους είτε για διαδρομές διαφυγής, το ζητούμενο είναι ένα..

Ασφάλεια και πρόσβαση για όλους.

Κάπου εκεί όμως μπαίνει και το… ιδιοκτησιακό ζήτημα. 

Γιατί, όπως μας υπενθυμίζεται με έμφαση, «η μεγαλύτερη έκταση του Αρακύνθου ανήκει στον Δήμο Αγρινίου». 

Μην το ξεχάσουμε! 

Σχεδόν σαν να μπήκε ταμπέλα...

«Το έργο εδώ έχει… υπογραφή».

Η αλήθεια είναι πως η σχετική αναφορά της Περιφέρειας για εργασίες στον Αράκυνθο φαίνεται πως ενόχλησε — όχι για το έργο, αλλά για το ποιος θα πιστωθεί το χειροκρότημα. 

Και κάπως έτσι, ο Αράκυνθος απέκτησε ξαφνικά… διοικητική βαρύτητα.

Το ερώτημα βέβαια παραμένει...

Όταν ανοίγουν δρόμοι για την πυροπροστασία, έχει σημασία ποιος κρατά το τιμόνι ή απλώς ότι το όχημα φτάνει στον προορισμό του;

Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες θέλουν έργα — όχι υποσημειώσεις.

Αλλά φαίνεται πως για κάποιους, μαζί με τα χωματουργικά, τρέχει και μια… πρόωρη προεκλογική εξομάλυνση εδάφους.