Η ανοχή τελείωσε... αλλά πότε άρχισε;

 

«Η ανοχή τελείωσε», διαβάζουμε στην αυστηρή ανάρτηση αντιδημάρχου για τις παράνομες αποθέσεις απορριμμάτων και τις φωτιές που βάζουν ασυνείδητοι σε διάφορα σημεία της περιοχής.

Και κάπου εδώ γεννάται μια εύλογη απορία. 

Αφού η ανοχή τελείωσε, σημαίνει ότι μέχρι σήμερα υπήρχε; 

Και αν ναι, από ποιον; 

Από τις υπηρεσίες; 

Από τις αρχές; 

Από το πολιτικό σύστημα; 

Ή μήπως από όλους εκείνους που γνώριζαν τι συμβαίνει αλλά αρκούνταν σε ανακοινώσεις και διαπιστώσεις;

Γιατί οι παράνομες χωματερές δεν φύτρωσαν μέσα σε ένα βράδυ. 

Ούτε οι καύσεις απορριμμάτων ξεκίνησαν χθες. 

Πρόκειται για φαινόμενα γνωστά εδώ και χρόνια σε πολλές περιοχές. 

Οι κάτοικοι τα βλέπουν, τα καταγγέλλουν, τα φωτογραφίζουν και συχνά γνωρίζουν ακόμη και ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτές τις πρακτικές.

Αν λοιπόν τώρα ξεκινούν εντατικοί έλεγχοι, το ερώτημα είναι γιατί δεν γίνονταν με την ίδια ένταση νωρίτερα. 

Αν τώρα θα επιβάλλονται κυρώσεις, γιατί δεν επιβάλλονταν συστηματικά μέχρι σήμερα; 

Και αν υπήρχαν κυρώσεις, γιατί το φαινόμενο όχι μόνο δεν εξαφανίστηκε αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις φαίνεται να παγιώθηκε;

Η αλήθεια είναι ότι οι πολίτες δεν ζητούν άλλες ηχηρές ανακοινώσεις. 

Ζητούν αποτελέσματα. 

Ζητούν να δουν πρόστιμα, μηνύσεις, αυτόφωρα και πραγματική αντιμετώπιση των παραβατών. 

Διαφορετικά, η φράση «η ανοχή τελείωσε» κινδυνεύει να προστεθεί στη μακρά λίστα των πολιτικών συνθημάτων που ακούγονται ωραία, αλλά δεν αλλάζουν τίποτα στην καθημερινότητα.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο δεν είναι να μάθουμε αν τελείωσε η ανοχή. 

Το ζητούμενο είναι να μάθουμε ποιος την παρείχε τόσα χρόνια και γιατί. 

Αυτό είναι το πραγματικά ενδιαφέρον ερώτημα.