Σε κάτι μεταξύ παραθεριστικού χωριού και κλειστού club αυτοδιοικητικών εξελίσσεται ο Μύτικας Αιτωλοακαρνανίας.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ακόμη ένας δήμαρχος, συνοδευόμενος από τον εκλεκτό του αντιδήμαρχο, ετοιμάζεται να αποκτήσει το δικό του κομμάτι γης στην περιοχή.
Αν όχι έτοιμη κατοικία, τουλάχιστον ένα οικόπεδο.
Γιατί η πολιτική μπορεί να είναι προσωρινή, αλλά το εξοχικό είναι διαχρονική αξία.
Όπως φαίνεται, ο Μύτικας έχει μετατραπεί στο ιδανικό retirement plan για τους ανθρώπους της αυτοδιοίκησης.
Εκεί όπου άλλοι βλέπουν θάλασσα, κάποιοι βλέπουν τη φυσική συνέχεια της καριέρας τους...
Από τη δημαρχιακή καρέκλα, στην ξαπλώστρα με θέα το Ιόνιο.
Και επειδή ένα παραθαλάσσιο σπίτι χωρίς σκάφος είναι σαν δημοτικό συμβούλιο χωρίς ένταση, δεν αποκλείεται το επενδυτικό πακέτο να συμπληρωθεί και με ένα κομψό πλεούμενο.
Άλλωστε, η Λευκάδα είναι δίπλα και, σύμφωνα με τις φήμες, τα πεντάστερα της περιοχής δεν τους είναι καθόλου άγνωστα.
Ο Μύτικας, λοιπόν, αποκτά σταδιακά τον χαρακτήρα που του αξίζει...
Ένα άτυπο χωριό αυτοδιοικητικών αποστράτων, όπου οι συζητήσεις για έργα και προϋπολογισμούς δίνουν τη θέση τους σε κουβέντες για μαρίνες, οικόπεδα και καλοκαιρινές αποδράσεις.
Των φρονίμων τα παιδιά, πριν αποχαιρετήσουν τη δημαρχιακή σφραγίδα, φροντίζουν να έχουν εξασφαλίσει και μια θέση με θέα. Κατά προτίμηση στο Ιόνιο.
Με δυνατότητα ελλιμενισμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου