Κατά την χθεσινή επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Μεσολόγγι για τα 200 χρόνια από την Έξοδο, η ουρά των πολιτικά φιλόδοξων που ήθελαν να σφίξουν το χέρι του πρωθυπουργού ήταν μεγαλύτερη από την παρέλαση των επετειακών εκδηλώσεων.
Η ανάλογη φωτογραφία θα ήταν “πολύτιμη” για όσους σχεδιάζουν την πολιτική τους πορεία, ειδικά για αυτούς που βλέπουν τις προσεχείς εκλογές σαν ευκαιρία για είσοδο στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ.
Όμως, όπως συμβαίνει συχνά με τις μεγάλες φιλοδοξίες, δεν κατάφεραν όλοι να πλησιάσουν. Ο Μητσοτάκης, μόλις έφτασε, κατευθύνθηκε αμέσως στον αντιπεριφερειάρχη Θανάση Μαυρομάτη, ντυμένο με την παραδοσιακή φορεσιά και ζωσμένο με άρματα, και συνομίλησαν για λίγο. Ο πρωθυπουργός έδειξε να εντυπωσιάζεται, υπενθυμίζοντας στιγμές του 2024, όταν ο Θ. Μαυρομάτης του είχε χαρίσει μια ασημένια πιστόλα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για την αμυντική θωράκιση της χώρας – ένα συμβολικό δώρο που φαίνεται πως μένει χαραγμένο στη μνήμη του Κ. Μητσοτάκη.
Στο μεταξύ, κάποιοι άλλοι – με βλέμμα κολλημένο στην κάμερα και το κινητό – φάνηκε ότι ένιωσαν την καρδιά τους να ανεβαίνει στο λαιμό. Όταν τελικά έφτασαν κοντά στον πρωθυπουργό, το αποτέλεσμα ήταν αμείλικτο: ένα διακριτικό, αλλά σαφές, αγνόημα. Η πλάτη του Μητσοτάκη έστειλε ένα μήνυμα πιο δυνατό από κάθε χαμόγελο φωτογραφίας: κάποιες στιγμές στην πολιτική, η θέση σου στη σειρά μετράει περισσότερο από το πόσο δυνατά θέλεις να φαίνεσαι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου