Η απολιθωμένη...μπούκλα...

Αποβραδίς τη χτένιζε

την κόμη τη μοιραία

και το πρωί εφάνταζε

πάρα πουλύ ουραία...

Η Αγγέλω μας η έμορφη

η μοσχοαναθρεμένη

τις μπούκλες της εκούναγε

αφού ήταν βολεμένη

κάθε βδομάδα φώναζε

να κάνει μιζ αν πλι

και έμενε αξάγκλιγη

σα μαδημένο πλι

οι μπούκλες της θα στέκονταν

ήτανε δεδομένο

και το κεφάλι της έμοιζε

σαν απολιθωμένο