Ο δικός μας Χρήστος.
Κυριακή 3 Ιουλίου πρωί εκεί γύρω στις 6.30 ο Χρήστος με ένα κουτάκι μπύρα στο χέρι και στο άλλο ένα τσιγάρο, συνομιλούσε με τους Αγωνιστές που έπεσαν για την πατρίδα.
Ο Χρήστος αγωνίζεται χρόνια τώρα να βρει κι αυτός μια θέση σε αυτή την κοινωνία που θέλει να κάνει τη δική της πλάκα...
Δεν ήθελε να πάει σπίτι του, όπως μου είπε στο ψιλοκούβεντο που πιάσαμε γιατί του "σπάνε τα νεύρα"...
Μη θέλοντας όμως να πω περισσότερα για το φίλο μας το Χρήστο ένα τσιγάρο και μερικά ψιλά ίσως τον ανακουφίσουν...
Από καρδιάς λοιπόν ας έχουμε όλοι μια καλή κουβέντα για το Χρήστο το Λαμάρ τ' Αγρινίου το καμάρ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου