Μια μέρα που ανέβαινε
ψηλά στα κορφοβούνια
φωνή Θεού ακούστηκε
και εσείστηκε από κούνια
Που πας Μέγα Βασίλειε
μαζί με τον Παυλάκη
δε σου πα πίσω μην κοιτάς
γιατί θα πιεις φαρμάκι;
Τι να κανα Θεούλη μου
μου τάξαν και μπαξίσι
στον Παύλο άμα πήγαινα
μη φάω κάνα ...μιμήση
Α, να χαθείς παλιόπαιδο
τα τάματα σου πίσω
θα στείλω με τον Άγγελο
για να σε ξεφτυλίσω
Ο Παύλος άμα τ΄άκουσε
στο Θύμιο πίσω τρέχει
γονατιστός παρακαλά
το γαίδαρο να δέσει
Ου να χάθεις βρωμόπαιδο
που θέλεις να στηρίξω
στο Μέγα το Βασίλειο
δεν τρέχω εγώ ξωπίσω
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 25, 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Όταν η χημεία φέρνει έργα...
Στην πολιτική και στην αυτοδιοίκηση οι προσωπικές σχέσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Όταν όμως συνοδεύονται από εμπιστοσύνη, συνεννόηση κα...
-
Στα μικρόφωνα ακούστηκαν αυτή τη φορά τα «εύσημα» – και μάλιστα δημόσια, καθαρά και χωρίς περιστροφές, κατά την διάρκεια των εγκαινίων σ...
-
Σακούλες από το πρωί για τις εργαζόμενες, καφέ και άφιξη στις 11 για τη δημοτική αρχή – ο «εθελοντισμός» σε ρόλο σκηνικού και οι φωτογραφίες...

1 σχόλιο:
παει ο δήμος δημητρουλαμ...
τι χνερ ηταν αυτο που παθαμε...
Δημοσίευση σχολίου