Δευτέρα, Οκτωβρίου 25, 2010

"Ο Κατσουλόκριτος και η Χριστινούσα"

Τη μορφονιά αντίκρυσε
ένα μεσημεράκι
κι ήταν σα να τον πότισε
ένα σακί φαρμάκι

Τη στήριξη της ζήτησε
να μπει στο Δημαρχείο
και μονομιάς τον έστειλε
εκείνη στο αρχείο

Που πας καημένε Πάνο μου
χωρίς τα άρματα σου
μη δε σου κάνει η στολή
μηδέ η φορεσιά σου;

Αχ να ξερες Χριστίνα μου
τι έχω εγώ τραβήξει
το Θάνο παρακάλεσα
κι ίσως να με στηρίξει

Μην κάνεις τέτοια όνειρα
και μη βαριοκοιμάσαι
ο Θάνος μου πε σίγουρα
μέσα στο λάκο θα σαι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Όταν η χημεία φέρνει έργα...

  Στην πολιτική και στην αυτοδιοίκηση οι προσωπικές σχέσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Όταν όμως συνοδεύονται από εμπιστοσύνη, συνεννόηση κα...